close

  • Być wiernym Ojczyźnie mej, Rzeczypospolitej Polskiej
  • KULTURA

  •  

    • 10 marca 2015 Projekcja filmu “Ida” w Ambasadzie RP w Caracas.
    “Ida” wywalczyła statuetkę Oskara w kategorii najlepszy film nieanglojęzyczny.

    Po otrzymaniu najważniejszej nagrody w świecie filmowym, “Ida” w reżyserii Pawła Pawlikowskiego, jest częścią programu kulturalnego Ambasady RP w Caracas, która zaplanowała szereg projekcji dla publiczności. “ Ida” była już prezentowana podczas zeszłorocznego listopadowego Festiwalu Kina Żydowskiego. Po odniesieniu sukcesu kasowego i artystycznego, przedłużono jej emisję w kinach Caracas o ponad tydzień. Po otrzymaniu prestiżowego Oscara, Ambasada RP przedstawiła już film studentom uczącym sie języka i kultury polskiej, przedstawicielom kolonii żydowskiej i dziennikarzom, którym temat filmu jest w różny sposób bliski.

    • 23 lutego 2015 Oscar dla Polaków
    "Ida" Pawła Pawlikowskiego uhonorowana Oscarem! To pierwsza w historii polska fabuła, która otrzymała najważniejszą nagrodę filmową na świecie w kategorii filmu nieanglojęzycznego.
    Paweł Pawlikowski nakręcił jeden z najlepszych filmów europejskich w najnowszej historii i jeden z najbardziej odkrywczych filmów o Europie, jej przeszłości i przyszłości – powiedział portalowi Polska.pl Anthony Oliver Scott, główny recenzent filmowy New York Times’a. Według Scotta film ma strukturę dawnej baśni ludowej. „To oszałamiająco lapidarny obraz o przejrzystej, prostej narracji. W stosunkowo krótkim czasie i prostymi czarno-białymi klatkami opowiada o kosmosie winy, przemocy i bólu” – pisał A. O. Scott na łamach New York Times’a w 2014 roku.
     
    Historia Anny, nowicjuszki w zakonie, która przed złożeniem ślubów ma, na polecenie siostry przełożonej, zmierzyć się ze swoją przeszłością, zaskakuje nietypową formą. Została nakręcona na czarno-białej taśmie filmowej, oszczędnie i kameralnie. Opowieść o żydowskiej sierocie, która dzięki ciotce - stalinowskiej prokurator Wandzie Gruz (w tej roli zbierająca entuzjastyczne recenzje Agata Kulesza), odkrywa straszną przeszłość swojej rodziny, poruszyła publiczność na całym świecie. Obraz za granicą przyciągnął do kin ponad milion widzów.
     
    „Ida” nominowana była do nagrody Amerykańskiej Akademii Filmowej w dwóch kategoriach – dla najlepszego filmu nieanglojęzycznego i za zdjęcia dla Łukasza Żala i Ryszarda Lenczewskiego. Wcześniej obsypana nagrodami na europejskich i międzynarodowych festiwalach filmowych, zdążyła zdobyć ponad 100 laurów,  w tym nagrodę Goya, zwaną hiszpańskim Oscarem, i Oscara brytyjskiego – nagrodę Brytyjskiej Akademii Sztuki Filmowej i Telewizyjnej (BAFTA).
     
    Więcej na portalu Polska.pl: http://polska.pl/kultura-i-sztuka/sztuki-wizualne/oscar-dla-polakow/

     

     

    • 16 grudnia 2014 Polska w centrum Caracas
    Burmistrz miasta Caracas zorganizował Międzynarodowe Grudniowe Targi: Tradycje i Braterstwo Narodów.

    W dniach 11 i 12 grudnia br. Ambasada RP w Caracas na zaproszenie Burmistrza okręgu Libertador, zaszczyciła swoją obecnością Dom Simona Rodrigueza, znajdujący się w centrum stolicy, gdzie zaprezentowała historię, tradycję i kulturę Polski. Liczna publiczność mogła poznać sztukę, muzykę, tańce i gastronomię naszego kraju.
     
    Ambasada RP w Caracas, razem z członkami lokalnej Polonii przedstawiła wystawę na temat typowych strojów ludowych. Zostały rozpowszechnione materiały promocyjne, a także specjały polskiej kuchni : ogórki kiszone i pierniki sporządzone przez mieszkającą w Wenezueli p. Irmę Bucholską. Zwiedzający mogli również oglądać filmy wideo na temat Polski.
     
    Targi odwiedził Szef Rządu Okręgowego Ernesto Villegas, który powitał serdecznie wszystkie delegacje dyplomatyczne biorące udział w wydarzeniu: Angolę, Kanadę, Chiny, Kubę, Indonezję, Iran, Irak, Japonię, Malezję, Palestynę, Peru, Polskę, Republikę Dominikańską i Wietnam.

    Dyrektor Departamentu Stosunków Międzynarodowych i Współpracy Technicznej Miasta Stołecznego Caracas Vladimir González wyraził zadowolenie z obecności tak licznej reprezentacji korpusu dyplomatycznego akredytowanego w Wenezueli. Poza tym Gonzalez poinformował, że są to pierwsze tego typy targi od 2005r. zorganizowane przez rząd lokalny i mają na celu umocnienie stosunków bilateralnych pomiędzy ambasadami urzędującymi w kraju.

    • 4 grudnia 2014 Polacy w Wenezueli: Izabela Stachowicz
    Wywiad z polską doktorantką biologii w Wenezuelskim Instytucie Badań i Nauk Ścisłych
    Poznajmy   Izabelę Stachowicz – 27 lat, absolwentkę biologii na Uniwersytecie Jagiellońskim. Aktualnie doktorantkę w Wenezuelskim Instytucie  Badań i Nauk Ścisłych, bo – jak mówi – żeby badać tropiki, trzeba tu być.  Autorka blogu: www.izolinia.pl
     
    • Powiedz nam  jak długo pozostaniesz w Wenezueli i co jest obiektem Twoich badań?
    Moja przygoda z Wenezuelą rozpoczęła się w roku 2009, kiedy przyjechałam tutaj na kurs „Ekologii Tropikalnej” organizowany przez Uniwersytet Jagielloński we współpracy z Instituto Venezolano de Investigaciones Científicas (IVIC), gdzie aktualnie studiuję. Wracałam tutaj w roku 2011 i 2012, żeby w końcu w 2013 zdecydować się na staż, po którym rozpoczęłam studia doktoranckie.  Tak na prawdę nie wiem, kiedy uda mi się zakończyć prace nad projektem. Mój program studiów doktoranckich trwa 3 lata, jednak aktualnie prowadzenie badań naukowych w Wenezueli jest dużym wyzwaniem, rzecz tak oczywista jak uzyskanie pozwoleń na badania może przeciągnąć się z wieloletni proces, paraliżując prace nad projektem. Zajmuję się środowiskowymi analizami przestrzennymi czyli relacją organizmów ze środowiskiem, tym ożywionym (np. roślinnością) i nieżywionym (np. siecią dróg i miastami). Bardziej szczegółowo zajmuje się modelowaniem dystrybucji gatunków, czyli przewidywaniem dystrybucji gatunków w przestrzeni geograficznej za pomocą algorytmów i na podstawie reprezentacji matematycznej już znanego rozkładu ich występowania.
     
     • Dlaczego wybrałaś Wenezuelę? ¿Ze względów logistycznych czy może dlatego, że  w innych krajach nie mogłabyś zrealizować swojego planu badań ?
    Logistyka? (śmiech) to jedna z najtrudniejszych części realizacji projektu, od bezpieczeństwa podczas podróży po dostęp do benzyny. Wenezuela i różnorodność obecnych tu ekosystemów zauroczyła mnie już w 2009. To kraj, który w małej skali stanowi model tropikalnego świata; Andy jeszcze trochę pokryte lodowcem, nadbrzeżna kordyliera ( Cordilliera de la Costa), suche i pół-suche obszary z jedynymi neotropikalnymi wydmami (Guajira Penisula, Paraguana Penisula i Los Medanos Isthus), wielki system estuariów (delta Orinoco), okresowo zalewane równiny (Los Llanos), archipelag karaibskich wysp (Las Aves Archipelago, La Orchila Island, Los Roques), największe jezioro w Ameryce Południowej (Lago Maracaibo) i w końcu spektakularny świat tepui na Wyżynie Gujańskiej. I to właśnie dla tej wielkiej bioróżnorodności jestem w Wenezueli, dla biologa-ekologa to raj! Jest tu jeszcze mnóstwo tematów badawczych nawet nie tkniętych przez naukowców.
      
    • Co jest podstawowym zagrożeniem dla jaguarów i innych zwierząt i czy Twoje badania mogłyby pomóc w zmniejszeniu ewentualnych zagrożeń ?
    Uczestniczyłam  w projekcie, który ma na celu utworzenie w Wenezueli korytarzy ekologicznych dla jaguarów. Ścieżkami jaguara przemieszczają się też inne zwierzęta, dlatego nazywany jest on gatunkiem wskaźnikowym. W tym przypadku troska o jeden gatunek oznacza pomoc w ochronie całej fauny neotropikalnej. Brałam udział w ekspedycjach, polegających na instalowaniu fotopułapek, kamer z czujnikami ruchu, które robią dokumentację fotograficzną i filmową wszystkich przechodzących przed nimi zwierząt. Wszystkie te dane przedstawić trzeba w kontekście przestrzennym i biogeograficznym i to było moje główne zajęcie.
    Deforestacja to obok kłusownictwa główne zagrożenie dla jaguara, największego dzikiego kota obu Ameryk. Jednak ludzkie konflikty z tymi kotami są najbardziej spektakularne. Wśród wszystkich dzikich kotów jaguary mają największą siłę nacisku szczęk. Potrafią przegryźć skorupę żółwia lub czaszkę krowy. Z braku innych ofiar zabijają bydło, konie i osły hodowane na rozległych ranczach – hato. Ponoszący straty hodowcy wynajmują więc myśliwych do polowań na drapieżniki. – Wytropić el tigre jest stosunkowo łatwo. Duży i ciężki kot zostawia dobrze widoczne ślady na piasku czy błocie. Najczęściej polowania prowadzone są z psami, ale zwabia się je też do klatek z przynętą, a w niektórych regionach Wenezueli chwyta z użyciem lassa. Indianie w dużej mierze ze względów ideologicznych nie polują na duże koty, jednak wielu myśliwych jest dalekich od takiej postawy. Zabijają, bo mogą później sprzedać skórę, łój, kości na magiczny proszek leczący artretyzm. Robią to dla zarobku, a aktualna beznadziejna sytuacja ekonomiczna w kraju wręcz do tego zachęca.  Oficjalnie zabijanie jaguarów jest zabronione od 1996 r., a w czerwona księga IUCN zalicza go do kategorii podwyższonego ryzyka. Jednak w Wenezueli nie ma skutecznych metod kontroli polowań, a programy ochrony drapieżników dopiero raczkują. Największym zagrożeniem dla jaguarów pozostaje człowiek i tylko zmiana jego stosunku do dzikiej fauny może przynieść poprawę położenia kotów. W ramach mojego projektu doktoratu wracam na Gran Sabana i tam będę zajmowała się ssakami i zagrożeniami antropogenicznymi na jakie są narażone.
     
    • W tak bogatym środowisku jakim jest wenezuelska fauna i flora miałaś okazję dokonać nieplanowych badań nad innymi gatunkami zwierząt?
    Dzięki współpracy z Muzeum Zoologicznym Uniwersytetu Jagiellońskiego w Krakowie udało się nam zidentyfikować nowe dla nauki gatunki motyli z Wyżyny Gujańskiej.  To kraina nazwana przez  biogeografów Pantepui, jedna z najstarszych formacji geologicznych świata. Charakteryzuje ją jeden z najwyższych na świecie wskaźników endemizmu i niedostępności.  Piaskowce o ponad 200-metrowych pionowych ścianach otoczone są gęstą, nieprzebytą puszczą. Żyją tam żaby z pazurami, jaszczurki lubiące kąpiele wodne czy mięsożerne kwiaty. Tepui są jednymi z najbardziej niedostępnych  miejsca na ziemi, a większość ich szczytów była odwiedzana rzadziej niż Księżyc.  Wysoki endemizm, czyli zjawisko występowania danego zwierzęcia czy rośliny tylko na ściśle określonym terenie, odnotowano  tutaj na bardzo wysokim poziomie, zarówno dla flory (25% pośród roślinach naczyniowych), jak i fauny (w 68,5% dla płazów  i gadów). Praktycznie każda wyprawa naukowa jaka wybiera się w niedostępne części Pantepui ma szanse na odkrycie nowych gatunków fauny i flory.
     
     • Jaka jest Twoja relacja ze społecznością lokalną, która zamieszkuje obszar będący przedmiotem badań?
    Współpraca z lokalnymi społecznościami jest kluczowa do realizacji projektu. To lokalni przewodnicy i dowódcy plemion wydają zgodę na realizacje badań na ich ziemi, a co najważniejsze najlepiej ją znają. Ich znajomość fauny i flory jest unikatowa i jeszcze w wielu przypadkach nieudokumentowana. Nie jest łatwo zyskać zaufanie lokalnych społeczności, na początku zawsze są nieufni, tym bardziej jeśli przyjeżdża do nich biała dziewczyna kalecząca hiszpański. Jeśli jednak powraca się do nich za rok, dwa przyjmują mnie zupełnie inaczej, otwarcie, widząc, że odwiedzenie ich ziemi nie było jednorazową przygodą. Mój język hiszpański również się polepszył, zatem jest okazja do rozmów, które dla wszystkich Indian są bardzo ważnym elementem kulturowym. Zawsze staram się też pomóc jak mogę lokalnej społeczności, z którą współpracuję na Gran Sabana przywożąc ubrania, maczety i ostatnio książki wydawnictwa IVIC i inne podstawowe produkty jakie są potrzebne w szkołach. Jeśli ktoś byłby chętny przekazania darów dla Indian Pemón z Gran Sabana serdecznie zapraszam do kontaktu z Ambasadą Polską lub bezpośrednio ze mną stachowicz.izabela@gmail.com.
     
    • 7 listopada 2014 Muzeum Życia
    Warszawskie Muzeum Historii Żydów Polskich pokazuje Polskę jako miejsce spotkań różnych kultur, języków i wyznań. Gmach najnowocześniejszego muzeum w Polsce, które zostanie otwarte 28 października 2014 r., został wyróżniony prestiżową nagrodą „Projekt Architektoniczny Roku” w konkursie Eurobuild Awards.
     „Niesamowity, dynamiczny hol oraz jasne, otwarte przestrzenie odzwierciedlają hasło ‘muzeum życia’” – napisano w uzasadnieniu nagrody w kategorii „najlepszy projekt budynku komercyjnego lub użyteczności publicznej, którego budowa zakończyła się w 2013 r.” Muzeum, zaprojektowane przez fińskiego architekta Rainera Mahlamäkiego, pokonało m.in. Poznań City Center, dworzec połączony z galerią handlową w stolicy Wielkopolski, oraz centrum handlowo – biurowe Plac Unii w Warszawie.
    Gmach muzeum na warszawskim Muranowie, w centrum dawnej dzielnicy żydowskiej, nazywanej Dzielnicą Północną, na historycznym terenie Getta Warszawskiego, ma 12,8 tys. mkw. powierzchni użytkowej.
      
    Zaprojektowany został na planie kwadratu, w postaci sześcianu o szklanych ścianach. Najbardziej zewnętrzna warstwa składa się z paneli, pokrytych miedzianą siatką. Hebrajskie litery na panelach tworzą napis „Po-lin”, nawiązujący do legendy o pierwszych żydowskich osadnikach na ziemiach polskich. Symbol „P” to połączenie łacińskie litery „p” i hebrajskiej „pej”. Wejście do muzeum ma kształt hebrajskiej litery Taw, od której zaczynają się słowa „tarbut” („kultura”) i „tewa” („arka”).
    Na dwa miesiące przed otwarciem muzeum „Polin” wybrano na jego oficjalną nazwę. Ze słowem, którym Żydzi określają Polskę, wiąże się legenda, którą uczyniono motywem przewodnim galerii „Las” – pierwszej udostępnionej części wystawy głównej. Na kilku szklanych ekranach wyświetlane są animacje komputerowe przedstawiające rośliny i zwierzęta. Za ich sprawą zwiedzający przenoszą się do średniowiecznego lasu, do którego przybyli Żydzi wygonieni w 1492 r. z Hiszpanii, Portugalii i krajów niemieckich. Według jednej z wersji legendy, nazwę kraju odczytali jako „Polin”, co po hebrajsku znaczy „tutaj spocznij”, według innej karta z napisem „Po-lin” spadła im z nieba. Legendarny krakowski rabin Mojżesz Isserles żyjący w XVI w. pisał o Polsce: „W tym kraju nie ma zawziętej nienawiści do nas, jak w Niemczech. Oby zostało tak nadal, aż do nadejścia Mesjasza”.
     
    Wraz z galerią muzeum uruchomiło platformę internetową „Historie Polin”/”Stories of Polin”, na której gromadzone będą historie ludzi z całego świata, opowiadających o związkach z kulturą żydowską. Można je znaleźć na stronie storiesofpolin.com.
    Znajdująca się w podziemiach budynku wystawa główna poświęcona jest historii Żydów polskich od średniowiecza do czasów współczesnych. oficjalne otwarcie odbędzie się 28 października 2014 roku. Nie jest ona tradycyjnym zbiorem gablot wypełnionych przedmiotami. Historyczną część wystawy rozpoczyna moneta z XII wieku z hebrajskimi inskrypcjami. Jej istnienie świadczy dobitnie o obecności żydowskich kupców w Polsce jeszcze we wczesnym średniowieczu. Niezwykle efektowna jest też rekonstrukcja  dachu XVII-wiecznej drewnianej synagogi z Gwoźdźca, miejscowości, która leży na terytorium  dzisiejszej Ukrainy. Jej sufit pokrywały bajeczne wielokolorowe malowidła pokazujące żydowskie znaki zodiaku, fragmenty Tory, ornamenty roślinne i zwierzęce. Synagoga spłonęła w czasie I wojny światowej, ale jej dach został odtworzony na podstawie oryginalnych szkiców i zdjęć z XIX wieku. Takich ciekawych miejsc zwiedzający znajdą w warszawskim muzeum więcej.
    Na kolejnych kondygnacjach budynku muzeum są sale wystaw czasowych, wielofunkcyjne audytorium na 480 miejsc, centrum edukacyjne i informacyjne, przestrzeń dla dzieci, kawiarnia oraz sklep muzealny.
    Prace nad społecznym projektem muzeum rozpoczęto w 1995 r., dzięki wsparciu międzynarodowych organizacji i osób prywatnych z całego świata. Dziesięć lat później, w 2005 r., gdy MHŻP oficjalnie powołano do życia, patronat nad nim objął ówczesny Prezydent RP Aleksander Kwaśniewski. Muzeum jest pierwszą w Polsce instytucją publiczno-prywatną, tworzoną przez rząd, samorząd lokalny i organizację pozarządową – Żydowski Instytut Historyczny.
      
    Kiedy w kwietniu 2013 r., z okazji 70. Rocznicy Powstania w Getcie Warszawskim, budynek muzeum otwarto dla publiczności, odwiedziły go tłumy. Przez pierwsze dwa dni progi gmachu przekroczyło 15 tys. osób, w kolejnym – kilka tysięcy. Budynek ma opinię najlepiej dostosowanego do potrzeb osób niepełnosprawnych w Polsce.
    Zdaniem inicjatorów MHŻP, muzeum jest świadectwem przełomu, jaki dokonuje się we wzajemnych stosunkach Polaków i Żydów, źródłem informacji o Żydach polskich, ale też miejscem spotkania kultur. W muzeum stale organizowane są wykłady, pokazy i spotkania poświęcone historii Żydów polskich. Ważnymi tematami w jego działalności są też m.in. tolerancja, otwartość i różnorodność. Odwołując się do tych wartości twórcy muzeum chcą pokazać ogromne bogactwo, którym Polska, jako niezwykle wielokulturowy kraj, dysponowała przez wieki.
    Źródło: www.Polska.pl
    Więcej na stronie: www.jewishmuseum.org.pl

     

    • 4 listopada 2014 Stulecie Jana Karskiego w Caracas
    Konferencja poświęcona życiu i działalności Jana Karskiego
    Ambasada RP w Caracas we współpracy  ze Zgromadzeniem Hebrajskim B’Nai B’Rith i Federacja Stowarzyszeń Izraelitów w Wenezueli zorganizowała w dniu 30.10 br. konferencję nt. życia i działalności Jana Karskiego, zatytułowaną „Jan Karski- człowiek, który chciał zatrzymać Holokaust”. Konferencja była okazją do uroczystych obchodów 100 rocznicy urodzin Jana Kozielewskiego, który przeszedł do historii jako Jan Karski. Udział w seminarium wzięła liczna wspólnota żydowska, przedstawiciele korpusu dyplomatycznego, przedstawiciele Polonii oraz byli studenci Karskiego, którzy studiowali stosunki międzynarodowe na Uniwersytecie w Georgetown.
     
    Ambasador w swoim przemówieniu podkreślił, iż J.Karski działał na zlecenie Rządu Polskiego na Uchodźstwie. Wspomniał o  organizacji Zegota, która podejmowała działania dla ratowania narodu żydowskiego w sytuacji, kiedy  Polska była jedynym okupowanym krajem przez Niemcy, w którym pomoc Żydom wiązała się z ryzykiem kary śmierci. Nawiązał do nowo otwartego przez Prezydentów Polski i Izraela Muzeum Historii Żydów Polskich , które ilustruje bogatą historię stosunków obu narodów, a którego nazwa Polin odzwierciedla, jak postrzegana była Polska oczami żydowskich emigrantów.  B.Castro, zajmujący się sprawami kultury w placówce przedstawił w bardzo interesujący sposób heroiczną biografię Karskiego, który pozostał w pamięci jako osoba pełna wigoru i elegancji. Podczas seminarium zostały zaprezentowane również kilkuminutowe filmy przedstawiające charakter J. Karskiego, do których napisy w jez. hiszpańskim przygotowała placówka.
     
    Głos zabrała również Miriam Feil, była ambasador Wenezueli m.in. w Izraelu i Dyrektor Zgromadzenia Żydowskiego B’Nai B’Rith, która została wydelegowane przez Wenezuelską Konfederację Stowarzyszeń Izraelitów do współorganizacji tej konferencji upamiętniającego walkę z Holokaustem. Pani Feil osobiście odnalazła wiele  nieznanych danych  na temat życia Karskiego w Caracas. 
     
    Najbardziej wzruszającym i zaskakującym momentem wieczoru było wystąpienie inżyniera Hugo Hernandeza Carsetnsa, który w 1946 przeczytał w dzienniku El Universal ogłoszenie, w którym Karski poszukiwał profesora do prowadzenia konwersacji po angielsku i hiszpańsku. Młody Hernandez zaoferował się Karskiemu jako nauczyciel. Od tego momentu rozpoczęła się przyjaźń przepełniona wieloma anegdotami. Następnie Carstens współpracował wraz z Karskim przy redagowaniu artykułów do dziennika El Universal, których tematem była otwartość Wenezueli na żydowską imigrację, a która bardzo przyczyniła się do szybkiego rozwoju kraju.
     
    Jak Karski został upamiętniony w Caracas, w mieście,  w którym spędził kilka lat swojego życia. Mało kto wie, że Karski po zakończeniu wojny ożenił się z Wenezuelką / pierwsza żona Karskiego Isabel Escalante była córką Ambasadora Wenezueli w Stanach Zjednoczonych  Diógenesa Escalante/ i mieszkał w Caracas przez kilka lat. Potem przeniósł się do Stanów Zjednoczonych, gdzie zmarł w 2000r. Karski nie zdołał zatrzymać ludobójstwa Narodu Żydowskiego. Narażając własne życie dostarczył Aliantom dowodów o ludobójstwie, którzy jednak nie podjęli żadnych działań. Jego słowa rozbrzmiały po raz kolejny w Caracas, miasta tak mu bliskiego podczas tego specjalnego wieczoru poświęconego jego pamięci.
    P. Kaszuba
     
    Ambasada RP w Caracas serdecznie dziękuje za współpracę Zgromadzeniu Judaistycznemu B’Nai B’Rith; E. Thomasowi Wood, biografowi Jana Karskiego, dzięki pomocy któremu wzbogacono seminarium o ciekawe materiały oraz, Muzeum Pamięci Holocaustu w Stanach Zjednoczonych za udostepnienie oryginalnych materiałów filmowych, Gay Blockowi i Malke Drucker, autorom dwugodzinnego wywiadu z Karskim. Tygodnik Nuevo Mundo Izraelita poświecił specjalny numer pamięci J.Karskiego

     

     

    • 24 października 2014 Cykl filmów Andrzeja Wajdy
    W Cines Paseo, Trasnocho Cultural. od 3:00pm. WSTĘP BEZPŁATNY.
    Wraz z wenezuelską premierą filmu, WALESA, Człowiek z nadziei, Ambasada RP w Caracas zaplanowała cykl filmów Andrzeja Wajdy w Cines Paseo, Trasnocho Cultural. WSTĘP BEZPŁATNY.
     
     Poniedziałek 03 listopada 3:00 pm- Popiół y diament (1958).
    • Wtorek 04 listopada 3:00 pm - Człowiek z marmuru (1977).
    • Środa 05 listopada 3:00 pm - Człowiek z żelaza (1981).
    • Czwartek 06 listopada 3:00 pm - Danton (1983)    
    Andrzej Wajda / Reżyser
    (Suwałki, 6 marca 1926). Jeden z najwybitniejszych reżyserów polskiego kina, który podczas swojej długiej kariery artystycznej nakręcił ponad 40 filmów. Po II Wojnie Światowej Wajda obrał drogę kronikarza, któremu są nad wyraz bliskie problemy natury politycznej i socjalnej. Dzieła reżyserskie podejmują tematykę głębokiego człowieczeństwa. Jest laureatem Zlotej Palmy na Festiwalu Filmowym w Cannes w 1981 r. Jego filmy były nominowane do Oskara jako najlepsze w kategorii filmu nie angielskojęzycznego. W 2000r. otrzymał Oskara za całokształt twórczości artystycznej.

    • 24 października 2014 Projekcje kina polskiego w Caracas
    Wraz z wenezuelską premierą filmu, WALESA, Człowiek z nadziei, Ambasada RP w Caracas zaplanowała szereg projekcji filmowych oraz konferencji na temat twórczości reżysera Andrzeja Wajdy oraz polskiego kina.
    PIĄTEK 31 PAŹDZIERNIKA  Premiera filmu WAŁĘSA, Człowiek z nadziei, Kino w Paseo Las Mercedes + Cinex Centro Plaza + Cines Unidos Líder. Projekcje będą się rownież odbywać w innych miastach.
     
    PONIEDZIAŁEK 3- CZWARTEK 6  LISTOPADA  Cykl filmów Andrzeja Wajdy w Cines Paseo, Trasnocho Cultural. od 3:00pm. WSTĘP BEZPŁATNY.
     
    • Poniedziałek 03 listopada - Popiół y diament (1958).
    • Wtorek 04 listopada - Człowiek z marmuru (1977).
    • Środa 05 listopada - Czlowiek z żelaza (1981).
    • Czwartek 06 listopada - Danton (1983).
    ŚRODY 19 LISTOPADA DO 3 GRUDNIA – Szereg konferencji poświęconych historii polskiego kina prowadzonych przez Nelsona Cordido w ksiegarni Lugar Comun na Altamirze. Czas trwania: 1,5 godz. Zostaną zaprojektowane fragmenty omawianych filmów. Konferencje odbędą się  każdą środę o 19.00
     
    • Środa 19 listopada. Popiół i diament (1958, Andrzej Wajda), Nóż w wodzie (1962, Roman Polański), Rękopis znaleziony w Saragossie(1965, Wojciech Has), Brzezina (1970, Andrzej Wajda), Człowiek z marmuru (1977, Andrzej Wajda), Konopielka (1982, Witold Leszczyński).
    • Środa 26 listopada. Krótki film o zabijaniu (1988, Krzysztof Kieślowski), Krótki film o miłości (1988, Krzysztof Kieślowski), Europa, Europa (1990, Agnieszka Holland), Podwójne życie Weroniki (1991, Krzysztof Kieślowski), Trzy kolory: Niebieski (1993, Krzysztof Kieślowski), Trzy kolory: Czerwony (1994, Krzysztof Kieślowski).
    • Środa 3 grudnia. Trzy kolory: Biały (1994, Krzysztof Kieślowski), Pianista (2002, Roman Polański), Katyń (2007, Andrzej Wajda), Sztuczki (2007, Andrzej Żuławski), Rewers (2009, Borys Lankosz), Sala samobójców (2011, Jan Komasa).
    PIĄTEK 21 LISTOPADA. Dzień Polski w ramach Żydowskiego Festiwalu Filmowego (21-30 listopada). Wenezuelska premiera dwóch nowych filmów o tematyce żydowskiej: Ida (2013) y En la oscuridad (2011). 21 listopada w Trasnocho Cultural, 8 projekcji filmowych w różnych salach kinowych w Caracas i w innych miastach. Więcej informacji: http://www.festivaldecinejudiocaracas.com
     
    Serdecznie dziękujemy za pomoc w realizacji projektu organizacji Gran Cine, księgarni Lugar Comun oraz organizatorom Żydowskiego Festiwalu Filmowego

     

    • 8 września 2014 Spotkania z kulturą i językiem polskim
    Spotkania, które zainaugurujemy w piątek 19 września, mają charakter nieodpłatny i będzie można w nich uczestniczyć regularnie lub sporadycznie
    Wszystkich Państwa zainteresowanych nauką języka polskiego, a także poznaniem lepiej kultury polskiej, zachęcamy do uczestnictwa w SPOTKANIACH Z KULTURĄ I JĘZYKIEM POLSKIM. Spotkania, które zainaugurujemy w piątek 19 września, będą organizowane w siedzibie Ambasady RP w Caracas w cyklu tygodniowym w każdy piątek w godzinach 14.00-16.00. Spotkania poprowadzi - znana wielu z Państwa - Pani Jadwiga Cepińska, od lat mieszkająca w Wenezueli.
     
    Ta inicjatywa jest wyjściem naprzeciw oczekiwaniom wielu z Państwa, którzy nie mają / mieli możliwości  nauki języka polskiego, a także przybliżenia sobie polskiej historii i kultury. Pragniemy, aby ten autorski projekt miał charakter interaktywny, aby poza przygotowaną przez nas propozycją również uczestnicy kursu mieli szansę zaproponowania jakiegoś tematu czy wątku, który będzie prezentowany na spotkaniach. Chcielibyśmy w ramach tych spotkań przybliżać polskie kino współczesne, polską literaturę, ale też geografię, architekturę czy historię. Będziemy przedstawiać znane postacie polskiej nauki, świata kultury i polityki. Naszym celem jest zaciekawienie Państwa Polską i wprowadzenie w zawiłości naszego języka w sposób atrakcyjny i komunikatywny.
     
    Wszystkich tych, którym brakowało takich spotkań i którzy czekali na taką ofertę, serdecznie zapraszamy do przesyłania zgłoszeń na adres: caracas.amb. wk@msz.gov.pl . Prosimy o podanie imienia i nazwiska oraz numeru dokumentu tożsamości. 
     
    Jednocześnie informujemy, że spotkania mają charakter nieodpłatny i będzie można w nich uczestniczyć regularnie lub sporadycznie.
    Liczymy na Państwa zainteresowanie, czekamy na zgłoszenia i ewentualne zapytania pod wyżej wskazanym adresem!
    • 3 września 2014 Wenezuelczyk zdobył nagrodę “Solidarity Shorts”
    Nelson Francisco Algomeda Centeno został laureatem nagrody za najlepszy film krótkometrażowy zatytułowany ''A simple answer''
    25 letni Nelson Francisco Algomeda Centeno został laureatem nagrody dzięki ktorej będzie uczestniczył w Festiwalu Filomwym w Gdyni oraz spotka się z prezydentem Lechem Wałęsą. W ubiegłym roku,  Rafael Álvarez również Wenezuelczyk, zdobył nagrodę publiczności.
     
    W dn. 18 sierpnia br. Jury pod przewodnictwem Leszka Kopcia, dyrektora gdyńskiej Szkoły Filmowej oraz 33. Gdyńskiego Festiwalu Filmowego wyłoniło trzech laureatów II edycji międzynarodowego konkursu filmowego o Solidarności pod nazwa Solidarity Shorts 2014. Spośród 19 zakwalifikowanych do konkursu amatorskich etiud filmowych nadesłanych z 12 (Argentyna, Birma, Czechy, Filipiny, Hiszpania, Indie, Kuba, Mołdawia, Rosja, Ukraina, USA i Wenezuela)! państw z całego świata zwycięzcami zostali:
    - Nelson Algomeda Centeno z Wenezueli w kategorii filmu fabularnego za film pt. “A simple answer”
    - Julia Proskurina z Ukrainy w kategorii animacja za film pt. „76/49”
    - Miguel Roth z Argentyny za dokument pt. “A secret to share”.
    W głosowaniu Internautów zwyciężył film “Beyond The Hills” autorstwa Nishandh z Indii.
     
    Tegoroczna edycja, okazała się nadspodziewanie popularna wśród internetowej publiczności. Ogółem w głosowaniu internetowym oddano ponad 20 tys. głosów z całego świata. Mamy nadzieję, że w przyszłym roku i w kolejnych edycjach uda się utrzymać zainteresowanie ideą solidarności. Okazało się również, że pomimo zniesienia górnej granicy wieku dla autorów filmów, nadal dominują wśród nich ludzie młodzi (ok. 30 lat).
     
    Wszystkim laureatom serdecznie gratulujemy i czekamy na nich we wrześniu w Gdynii, gdzie wezmą udział z Gdyńskim Festiwalu Filmowym, poznają historię Trójmiasta oraz spotkają się z Prezydentem Lechem Wałęsa. Mamy nadzieje, że ich kilkudniowy pobyt w Polsce podczas festiwalu filmowego oraz poznanie historii Solidarności zainspiruje ich, do dalszej twórczej aktywności związanej z ideą solidarności. Dziękujemy autorom wszystkich nadesłanych filmów i zapraszamy do kolejnej edycji konkursu w przyszłym roku.
    Celem konkursu “Solidarity Shorts” jest zachęcenie ludzi z całego świata do wrażliwej refleksji nad stosunkami pomiędzy ludźmi i kulturami w dzisiejszych czasach. Uczestnik konkursu (powyżej18 r.ż.), bez względu na płeć, pochodzenie czy wykształcenie ma szansę pokazać za pośrednictwem filmu i powszechnie dostępnych nowoczesnych technologii, co dziś znaczy dla niego/niej idea solidarności, a zarazem zapoznać się z historią ruchu społecznego „Solidarność” w Polsce. Konkurs organizowany jest przez Instytut Lecha Wałęsy oraz Gdyńską Szkołą Filmową i wspierany przez Culture.PL i Ministerstwo Spraw Zagranicznych RP. Filmy nagrodzone w pierwszej edycji konkursu (2013) można obejrzeć w galerii globalnego projektu Google Cultural Institute.
     
    Gratulujemy Nelsonowi, a Was zachęcamy do oglądania wideo ''A Simple answer'':
    Więcej o konkursie:www.solidarityshorts.org


     
    • 11 lipca 2014 Recital gitarowy Wiktorii Szubelak
    We wtorek 15 lipca br. o godzinie 16.30 Ambasada RP w Caracas i Gabinet Biura Burmistrza Caracas zorganizowała w siedzibie la Casa de las Primeras Letras Simon Rodriguez koncert gitary klasycznej w wykonaniu Wiktorii Szubelak.
    Popołudniowa ulewa nie przeszkodziła, aby Wiktoria Szubielak oczarowała publiczność  koncertem gitary klasycznej. Na recital, ktory odbył się w La Casa de las Primeras Letras Simon Rodriguez na wolnym powietrzu, artystka przygotowała specjalny repertuar w tym wenezuelski walc. Dzięki swojej muzyce i sympatii wywarła wyjątkowe wrażenia na publiczności, wśród której znajdował się m.in. Wice minister ds. Europy p. Calixto Ortega. Ambasada RP w Caracas składa serdeczne podziękowania Burmistrzostwu okręgu Libertador za pomoc w organizacji koncertu, który był okzają do poszerzenia znajomości kultury polskiej.
     
    Wiktoria Szubelak jest jedną z najbardziej utalentowanych młodych polskich gitarzystek klasycznych. Absolwentka Uniwersytetu Muzycznego im. Fryderyka Chopina w Warszawie w klasie gitary klasycznej prof. Ryszarda Bałauszko. W czasie swej edukacji artystycznej Wiktoria Szubelak brała udział w licznych kursach i lekcjach mistrzowskich prowadzonych przez słynnych wirtuozów gitary takich jak: Carlo Marchione (Włochy), Marco Socias (Hiszpania), Pavel Steidl (Czechy), Thomas Müller-Pering (Niemcy), Marcin Dylla (Polska), Łukasz Kuropaczewski (Polska), Tomasz Zawierucha (Polska).
     

    Drukuj Drukuj Podziel się treścią: